Burger heeft teveel inspraak

Niemand wil een snelweg, maar we willen wel allemaal autorijden. Niemand wil kerncentrales of windmolens, maar iedereen wil wel dat onze apparaten werken. Niemand wil zendmasten, maar wel willen we allemaal mobiel bellen. Zo geldt het ook voor de megastal. Geen burger zal er enthousiast over zijn, maar om elke dag 10 cent meer voor het varkenslapje te betalen, ho maar. Het is schijnheilig gedrag waar elke consument zich schuldig aan maakt. Het is dan ook de vraag of je de besluitvorming over dit onderwerp moet laten afhangen van dit emotionele gedrag.

De website www.dialoogmegastallen.nl die door het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie in het leven is geroepen, geeft er in elk geval wel alle gelegenheid voor. Iedereen die iets kwijt wil, mag er zijn zegje doen. Ik vraag mij af met welk doel de website is opgericht. Oké, je geeft elke burger het recht op inspraak. Maar of een reactie van iemand die op driehoog in Amsterdam woont, iets toevoegt betwijfel ik. Ik zie alleen verdere vertraging in de besluitvorming. Een besluit nemen waar iedereen zich in kan vinden is bij voorbaat kansloos. Intussen stapelt dossier zich op dossier.

Ondernemers die vooruit willen, staan aan de zijlijn en moeten afwachten hoe het spel zich in het veld afspeelt. Boerenbedrijven lijken steeds meer op voetbalclubs. Ze zijn publiekelijk bezit waar iedereen zijn mening over klaar heeft. Meningen waar het overheidsbeleid ook meer en meer op wordt afgestemd. Daarom is het nu juist de kunst om puur naar de feiten te kijken en op basis daarvan een beslissing te nemen. Ik geef het Henk Bleker en zijn kompanen te doen om in de golf van emotie het verstand te laten zegevieren.

Ruben van Boekel

Redacteur Pig Business